Zachęcamy wszystkich do odpisu 1% naszych podatków na rzecz Organizacji Pożytku Publicznego, które działają przy naszych parafiach. 

• Lubartowskie Stowarzyszenie Hospicjum św. Anny KRS 0000229422. 1% podatku przeznaczamy na utrzymanie Hospicjum.
• Centrum Pomocy "Otoczmy troską życie" im. Karola Wojtyły KRS 0000340068. W tym roku 1% Twojego podatku przeznaczymy na sprzęt i rehabilitację dzieci niepełnosprawnych.

Wypełnij bezpłatnie swój PIT za rok 2014 przez internet i przekaż 1% na OPP

Proroctwo Izajasza, które usłyszymy w pierwszym czytaniu, mówi o wielkim cierpieniu i zniewagach, jakie miał doznać Sługa Jahwe, którym jest Jezus Chrystus. I rzeczywiście proroctwo to spełniło się bardzo dokładnie. Usłyszymy o tym w Ewangelii według św. Marka, która z kolei jest opisem męki i śmierci Chrystusa. Warto jednak w dzisiejszych czytaniach zauważyć element ogromnego zaufania, jakie ma Syn Boży do swojego Ojca. Jezus bowiem wie, że „wstydu nie dozna”. I tak też się stało. Św. Paweł napisze w Liście do Filipian, że „Bóg wywyższył Chrystusa nad wszystko i darował Mu imię ponad wszelkie imię”.

            Słuchając bogatej dzisiaj liturgii słowa, uczmy się posłuszeństwa Bogu we wszystkim, co On nam daje.

Każdego roku w Niedzielę Palmową obchodzimy Diecezjalne Światowe Dni Młodzieży! W archidiecezji lubelskiej będą one trwały 3 dni: od 27 do 29 marca. W piątek o godz. 18.00 odbędzie się Droga Krzyżowa na Majdanku, która co roku gromadzi tysiące osób. W sobotę zaś od godz. 9.00 do 18.00 młodzi z całej diecezji przyjadą do Lublina na Forum Młodych na KULu. Niedziela Palmowa to punkt kulminacyjny obchodów, który rozpocznie się na Placu Litewskim o godz. 11.30, a zakończy Eucharystią w Archikatedrze o godz. 13.00 pod przewodnictwem Księdza Arcybiskupa Stanisława Budzika.

W środę 25 marca, przypada uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Uroczystość tę obchodzimy w Kościele jako Dzień Świętości Życia oraz Dzień Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.

Życie – wielki dar Stwórcy jest święte od poczęcia w łonie matki aż do śmierci, domaga się poszanowania i obrony. Pamiętajmy, że nikt oprócz Boga nad tym darem nie ma władzy. Troszczmy się o szacunek dla każdego życia ludzkiego i o pomoc tym którzy doświadczają krzyża niepełnosprawności.

Zapraszamy na Mszę św.

Św. Jan mówi dziś o chwale, której doznaje Syn Człowieczy. Chwała ta sprzeczna jest z logiką ludzką, gdyż Chrystus doznaje jej przez to, że nastanie jedność wszystkich ludów, bez względu na pochodzenie czy też status społeczny. Co więcej, chwałą Syna Człowieczego była Jego męka, śmierć i zmartwychwstanie. Na to uwielbienie Boga trzeba nam spojrzeć w perspektywie proroctwa, które wypowiedział Jeremiasz, zaznaczając, że gdy nastanie stosowny czas, Bóg zawrze z ludźmi nowe przymierze. Trzeba nam jednak pamiętać, że zarówno chwała, jak i owo nowe przymierze mogło się zrealizować jedynie przez posłuszeństwo Chrystusa. Pisze o tym autor Listu do Hebrajczyków.

            Niech zatem będzie Bóg uwielbiony poprzez nasze posłuszeństwo Jego słowu.

W okresie Wielkigo Postu zapraszamy do naszych świątyń:

- w piatki na Drogę Krzyżową

- w niedziele na Gorzkie Żale

Przypominamy, że za udział w powyższych nabożeństwach można zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami. Na podobnych zasadach może też zyskać odpust zupełny wierny, który po przyjęciu Komunii Świętej w piątek Wielkiego Postu odmówi modlitwę: „Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu” przed wizerunkiem ukrzyżowanego Zbawiciela. Odpust zupełny można zyskać jeden raz w ciągu dnia. Zyskany odpust można ofiarować za siebie lub na sposób pomocy za jedną duszę w czyśćcu cierpiącą. 

Przez dzisiejsze czytania przewija się motyw wiary. Już stary Kronikarz, kończąc drugą swoją księgę, z żalem zauważa, że „naczelnicy Judy, kapłani i lud” żyli na sposób pogański, a więc utracili wiarę w jednego Boga. Ta apostazja od wiary sprowadziła na naród izraelski karę w postaci zburzenia Jerozolimy i długotrwałej niewoli babilońskiej. Również czytania z Nowego Testamentu bardzo dobitnie podkreślają dziś znaczenie wiary. Św. Jan pisze, że tylko ci, którzy będą prawdziwie wierzącymi, dostąpią zbawienia. Natomiast św. Paweł wyjaśnia, że wiara jest darem i trzeba o nią prosić, ale też trzeba z nią współpracować i ją pogłębiać.

            W tę Niedzielę Laetare przyjmijmy więc z radością i wiarą słowo Boże.

Jednym z zasadniczych pytań, które trzeba dziś postawić w kontekście czytań liturgicznych, jest to: kim jest człowiek? Z pomocą przychodzi Księga Wyjścia, która przedstawia Dekalog. Te dziesięć zdań to nie tylko prosty system praw i obowiązków ludzi czczących Boga. Dekalog świadczy o wielkiej godności każdego człowieka i stoi na jej straży. Jak wielka jest ta godność, świadczy, że za każdego człowieka Chrystus został ukrzyżowany i stał się dla jednych zgorszeniem, a dla innych głupstwem, jak zaznaczy to św. Paweł. Nic więc dziwnego, że Ewangelia opisze nam gniew samego Boga, który dotyka niszczących świętą godność człowieka, a której symbolem jest świątynia.

            Zaufajmy i uwierzmy słowu, które przychodzi nas oczyścić.

W tym tygodniu przypadają: pierwszy czwartek, pierwszy piątek i pierwsza sobota miesiąca.

W I czwartek modlimy się o nowe powołania kapłańskie i zakonne, zwłaszcza z naszych parafii.

W I piątek miesiąca sprawujemy Mszę św. ku czci Najświętszego Serca Jezusowego połączoną z nabożeństwem wynagradzającym. Jest to również okazja do spowiedzi św. 

A w I sobotę miesiąca czcimy Niepokalane Serce Maryii powierzamy Jej matczynej opiece całą naszą codzienność.

Liturgia słowa drugiej niedzieli Wielkiego Postu jest swoistego rodzaju przewodnikiem topograficznym po górach biblijnych. Księga Rodzaju wskazuje na wzgórze w krainie Moria, utożsamiane w tradycji żydowskiej z górą świątynną w Jerozolimie. List do Rzymian nie wymienia wprost żadnej góry, ale słuchając go, wiemy, że w tle jawi się góra Kalwaria, na której Bóg wydał „własnego Syna”. I wreszcie Ewangelia prowadzi nas dziś na górę Przemienienia, czyli górę Tabor. Góra w Piśmie Świętym jest miejscem objawień Boga, kultu i składania ofiar. Symbolizuje także moc Boga i Jego potęgę. Wyraża też trud i wysiłek człowieka w drodze ku Bogu.

            Dajmy poprowadzić się dziś słowu na góry naszego życia, aby doświadczyć Bożej obecności.